en sevdiklerimizin içten içe kafatasçı bir mhp'li olduğunu hepimiz biliyoruz

foday sankoh ve freetown'da kesilmiş yüzbinlerce çocuğun elleri
insanlar iyi değil
insanlar iyi değil
insanlar iyi değil
insanlar iyi değil
insanlar iyi değil
insanlar iyi değil
insanlar iyi değil

gözlerinizden kanayarak öldüğünüz günleri görmek dileğiyle

bence ötenazi sağlıklı çünkü içinde nazi var

hava soğuk
yeşil, aydınlık ve soğuk

hava hiç kan dökülmemişçesine soğuk
hiçbir ırk katledilmemiş gibi
yalancılar ve bizi mahvedenler yok
ve yalancılar ve bizi mahvedenler olmadan hava soğuk

maviden yeşile, yeşilden maviye, maviden griye
hava tecavüze uğramamış altı aylık bebekler gibi soğuk
griden griye, siyahtan griye
hava hiçbir çocuk asla ölmemişçesine soğuk

"siyahlı adamın elini kaldırmadığı bir soğuk"
gücünde boğulanların elini kaldıramadığı bir soğuk

direnen nehirler bile aşarken siyahı ve griyi
griyi ve siyahı, yeşili ve maviyi
bir seferliğine gülümseyerek üşüyebilmeli

yaşasın mermer büstlerin kardeşliği

müziğin parçaladığı ve parçalandığı akşamlardan bir başkası

dünyanın tüm vaporwave'leri, birleşin

halıda bira, boş asansör

paramız yok ama pembe romalıyız

yüzde yetmiş beş yavaşlayarak izleyelim dünyayı

yüzde yetmiş beş yavaşlatarak izleyelim dünyayı

kalbimizde ayrı yer taşıyan naziler ve katiller için bir dakika saygı duruşu

hayır evet hayır

şu an değiş, bugün değil, belkiler hiç

denizde salınan plastik bir yalnız

koltukta sızmış vücuduna vuran mavi televizyon ışığı

geri dönmek zor

hem de çok

hem de hiç

geri dönmek giden vapurlar kadar zor

hafif şekilsiz bardağın dibini görmek kadar

bu çocukların disipline ihtiyacı var

kızıl saçlarının ve uçmayan kuşların disipline ihtiyacı var

korkusuz ve aç susuz akşamlar olabilsin diye

siktir git bırak peşimi disiplin

daha yapacak hiçbir işim var

her zaman bir kaybeden olacaksın

şu an değil en azından

dün yapalım

hem kafam daha rahat olur

geçen haftaya bırakmamak lazım

gelecekten dersimizi almamışken

ışıklar içinde yatan bir adet varoluşçu sessiz

üstü toprakla kaplı uyandı x

ışık, dedi

ışık oldu.

ışık yandı.

tanrı olup olmadığını sorguladı.

değildi.

ışık tekrar söndü.

tık.

kafasını kaldırıp etrafına bakınınca gördü.

bir,

on,

on beş kişiyi.

sönük ışıkta nasıl görüyor diyeceksiniz,

siz de haklısınız.

ama o değil.

x haklı değil, asla.

elbet şu orospu çocuğunun ne yaptığını bilmiyorsunuz.

bu adam bir

on, on beş

bir milyonu öldürdü.

öldürdü anneleri

çocukları

çocuk gelinlerin doğmamış çocuklarını.

hiçbir şey düşünmeden.

"bizden değil"di onlar

alçaklardı

bizim de hiçbir şey olmadığımızı sorgulamadık asla

yok ettik.

hepimiz o adam olduk

o adam hepimiz

x katletti doğmamış çocukları

biz değil.

televizyona koşulsuz inanmıştık lan.

tek doğruya çapraz duramazdık,

düzeldik.

biz de dayanamadık, katlettik.

utanmadık.

utanamadık.

senin suçun.

katlettik.

açın ışığı tekrar ki görsün yüzümüzü

öldürürken bakmaktan kaçındığı gözlere baksın teker teker

ve şimdi soruyorum sana x

kristal sarayını tahta baltalar yıkmışken, ne tutacak seni ayakta?

dolanıklık

Bir çocuğun güneş çizimi kadar basit olan hayatıma,

Tam şu anda dur diyorum.

Terk ediyorum bu betondan tapınağı,

Hiçbir şeyin anılarıyla dolu bu akşamdan bu defa kaçıyorum.

Belki güneye yerleşiriz,

Bir tekne alırız, Fethiye, Marmaris.

Ben balık tutarım, sen kızartırsın demirden siyah bir ızgaranın üstünde.

Güleriz geçmişteki hatalarımıza çırpınan denizi izlerken.

Esmer tenli kovboy şapkalı başka yaşlılarla arkadaş olurum ben

Mavi yeşil denizin yanında önemsiz sorunlarımızı konuşuruz

En büyük sıkıntı tutulamamış bir orfoz,

En büyük mutluluk orada olmak tam o anda.

Ben durdum.

Gerçek, tahta bir sandalyeye oturup gülmeye başladı

Beraber güldük, iyi güldük hem de

Sadece "Hayır." dedi Gerçek ve gitti,

Gözlerimi açtım tekrar bu akşama.

Belki bir ay daha burada kalırız,

Yetiştirmem gereken bir rapor vardı

Gülmek zorunda kalacağım komik olmayan espriler,

Sabah toplantıları, sinerji, verimlilik, gerçekler.

Bir ay sonra belki güneye yerleşiriz,

Bir ay sonra alırız teknemizi,

Bir ay daha kaçmayız şu aslında çok da kötü olmayan tapınaktan,

Bir ay daha bakarız şu koltukların zaten baktığı televizyona.

Biz duramadık.

Yeşil kağıtlar ve soğuk kahvelerin imparatorluğunda bir kez daha oturduk karşı karşıya

Birbirimize bakıp gülmeye çalıştık, başaramadık.

Çünkü biz asla kaçmadık şu aslında çok da kötü olmayan tapınaktan,

Ve biz hep baktık şu koltukların zaten baktığı televizyona.