ruhun neye benziyor ve neden 2012'de şiir yazamıyorsun

Hüzünlü duygularımın yerini arayış alır
Sonra geri dönerler her sonuçsuz arayış ile birer birer
Yalnız derilerin altında parazit gibi kıvrılırlar
Kaşınırlar, acıtırlar, kendilerini unutturmazlar
Her parazit yaşanamamış bir anıdır
Hissedilmemiş bir duygu
Unutulmuş bir gece
Ve rüyalardan korkarak geçen geceler içeri girer kapıyı çalmadan
Her yanlıştan korkarım
Her adımım bir işkencem olur
Omuzlarımın üstünden korkmuş gözlerim görünür bazen
Ve bir gün gelir
Rüyalar hala korkunçtur
Parazitler hala oradadır
O hala orada değildir
Ama hepsi kaybolur
Başından beri yokmuş gibi
Parazitler insani deli olduğuna inandırır
Korkulan rüyalardan kaçmış bir illüzyon
Televizyon filmlerindeki dandik bir flashback sahnesi
Her gülen insan sana gülmeye başlar
Loş bir sokak lambasina saklanmış bir kamera
Dolaşan, izleyen fareler

Yalnız olmadığını sanmak ister bu umutsuz vaka
Yalanlara sarılırım
Yalanlar doktor pençe gibi kahkaha atarak bırakır beni yüzmeyi bilmediğim dalgaların ortasına
Karanlık temelli çöker
Ama dalgalarda yitip gitmeme kimse izin vermez
Belki bir gün bir yerde biri uyanır
Göz göze bile gelmediğim bir insan
Umutsuz vakayı hatırlayıp hüzünlenir
Umutsuz vakamı
Kapı açılır
Beyaz bir önlük içeri girer
Yarına kadar biter
Çünkü parazitler de uyur